Blog'um seni nasılda özlemişim...
Olaylar bildiğin gibi blog değişen hiç bir şey yok.16 ayın sonunda kaşarlanmış bir ilişkiye sahibim.Kötü bir anlamı yok sadece tanımlamak olsun diye söylenmiş bir şey.Taaa nereden nereye.Çoğu şeyi yaşayalı 1 seneden fazla oldu.Daha dün gibi o gelecek diye yaptığım hazırlıklar sonrasında 3 gün hiç ayrılmadan kalmamız.Şimdi yeni heyecanlar yaşayacağız.Annesi ameliyat olmadığı için tanışamadık ama bu hafta onlara gidip tanışacağım.Hatta dün onlara giderken annesiyle karşılaştık(annesi arabadaydı) beni görmemiş hemen Y'yi aradı seni gördüm ama pasifloraetkisini göremedim demiş.Y'de yanımdaydı nasıl görmedin el ele tutuşuyorduk hatta neyse haftaya görürsün dedi.Annesi sabah bana börek kek filan yapmış.Tuhaf hissettim aslında kendimi.Y kadını evden çıkarmak için çok uğraştı kadının aklına kim bilir neler gelmiştik.Tamam aklına gelenleri yaptık belki ama insan bir tuhaf oluyor.Onlara o kadar çok gittim ki bu hafta gittiğimde eve karşı hiç bir yabancılık çekmeyeceğim bardak nerede X teyzeciiiimmm diye sorularla kadını bunaltmayacağım.Hatta turşu çıkaralım dediğinde hemen bodruma iner elimle koymuş gibi bulurum yerini.Eve çok fazla hakimim.İçki dolabı,misafir tabakları,çikolata dolabı,köpek mamaları nerede hepsini ezbere biliyorum.Aslında bir nevi ciddiyete döküyoruz işi.Eskisine göre daha farklı her şey.Bu aralar ikimizde maddi sıkıntılar çekiyoruz ve aile yardımı olmadan birbirimize destek çıkıyoruz.O çalışıyor bense daha az yiyip para biriktiriyorum.Bu yüzden bana karım gibi oldun iyice dedi.Tabi ben anlamadım iyi mi kötü mü olduğunu.Artık hediye almak için aptal saptal özel günler icat etmiyoruz.Hoşuma gitti,senin üstünde çok güzel durur diye düşündüm filan diyip bazen hediyenin dozunu kaçırabiliyoruz.Ne kadar birbirimizi arzulasakta uykumun geldiğini anladığı an hadi gel uyu göğsümde bu hayatta en çok hoşuma giden şey demesi beni en çok mutlu eden şey.Benim için çok zordu bir erkeğe uzun süre bağlı kalmak ama başardım bu sefer.Evet belki eskisi kadar sırılsıklam aşık değilim belki de ayrıldıktan sonra öldü aşkım ama şu an yaşadığım duygu bambaşka bir şey.Ona ait olamanın duygusu.Gelecek planlarında birbirini katmak.Oturup çocuklarının adını düşünmek yerine bizden bir şeyler katmak istiyorum dünyaya diyebilmek.Sanırım bu yüzden aşık oldum.Doğmayan 6 tane çocuğum var ismi konulmuş hepsi saçma sapan hayallerdi hiç bitmeyecekmiş gibi hissettiğim sadece ben istiyorum diye 6 tane hayali x,y,z'ler...Hiç biri bizden,bizim dememişti onlara.Sanırım sırf bu yüzden hiç birini at olan baba olarak düşünmedim.Ama şimdi bambaşka oyunlar fikirler var aklımda.Kızını kıskanan,oğluyla maça giden baba...ve hepsi yüzümü güldürmeye yetiyor...
Aklımı kullandığım günden beri hayaller kuruyorum ne kadarını gerçeğe dönüştürdüm sanırım hiç...
i here without baby but your still on my lonely mind i think about you baby and I dream about you all the time i here without you baby but your still with me in my dreams and tonight it only you and me...
2/25/2011
YETERRRRRRRRRRRRRRRRRRR!!!!!!!!!!!
Babamın ilkokul arkadaşının oğlu var burada çalışıyor.Annemler eş-dost oğlu diye eve yemeğe çağırdılar ama çocuğun niyeti başka bana karşı bi ilgisi var ve hiç bir şekilde hayalimdeki eş sıfatını bırakın iç ve dış yapı bakımından arkadaş çevremdeki 1 allahın kuluna dahi benzemiyor.Annemler yüz verdikçe çocuk bokunu çıkardı 2-3 günde 1 bizde.hafta sonları hele cumadan gelip pazar dönüyor yurduna.Evde huzurum kalmadı resmen.Annem ve babam çocuğa bayılıyorlar.Babam ayrıldığımızdan beri Y'ye düşman ve sürekli seni kandırıyor diyip duruyor.Babamın gözünde ilkokul arkadaşının oğlu mükemmel.Evet çocuk belki bir kızın isteyeceği biri gibi annemlerden ne istesem çocuk duyduğu an yapıyor ama yok yani o çocuğu içim bir türlü almıyor.Gözümde yaptıklarının değeri bile olamıyor garip bi şekilde.Hani ine cine büyüye filan inansam bu çocuk cin diyeceğim çocuğa baktığım an başım ağrıyor.Ayrıca çocuk gülerken kırışıyor.Erkekte en çok önem verdiğim şeydir gülerken kırışmaması.Neyse konu çok dağıldı.Bugün üstümde bir asabiyet var her şeye bağırıyorum ve babam bunu Y ile kavga etmeme bağladı fakat aramızda en ufak bir sorun bile yok!Durum böyle olunca yine sofrada o çocuğun lafı açıldı.Yarın teyzemlere gideceğiz ve o çocukça gelecek.Ben hiç istemiyorum ne bize gelmesini ne de teyzemlere.Gece zaten bizde kalacak.Her neyse bize gelmesinden filan artık rahatsız olduğumu gelmesini istemediğimi söyledim.Allahım söylemez olaydım.Sanki kocamdan ayrılacağım demişim gibi tepki gördüm.Yok o çocuk iyi sana ne zararı var çok saygılı bir sürü jestleri var filan diye.Jest dedikleri de sürekli babama bir şeyler getiriyor olması.Laf yine dönüp dolaşıp Y'ye geldi başladılar söylenmeye.Sana ne jesti var,baba parası yiyor zaten,o çocuk kimseye değer vermez bir kaç aya kadar bırakır yine o çocuk seni bilmem ne.Hep görmek istedikleri gibi görüyorlar.Jest yapıyor...Ben İstanbul'un bir ucundayım o bir ucunda her hafta sonu 2-3 saatlik yol tepip yanıma geliyor hafta sonu buluşamayacaksak 1-2 saatliğine bile olsa kalkıp okula geliyor.Yazın yazlığa gelmek için 2.5 ay çalıştı.Bunların hiç bi önemi yok sonuçta bıraktı beni o.Evet belki o kızı düşünüyor mudur diye arada düşünüyorum ama en azından şu an mutluyum!Tahammül gücüm kalmadı hiç.Nasıl başa çıkacağımıda bilmiyorum.Her bu kavgalar yüzünden saatlerce ağlıyorum.Bazen çok uç noktaya gidip ya Y'ler beni istemeye gelirde babam vermezse diye bile düşünüyorum.Yarın yine o çocuğun yüzünü göreceğim.İstemiyorum işte ama duvarla konuşuyormuşum gibi hiç dinleyen yok.Umarım çocuğun karşısına deliler gibi aşık olacak biri çıkarda bir daha bizi aramaz...
P.S:Yazıyı dönüp okumadım saçmada olabilir ama şu an hissettiklerim bunlar.
2/20/2011
Hep Yanımda Kal...
Hayat bana güzeldin dün!Hem de çok güzel...Hafta sonu Y ile Adalara kaçamak yaptık.Hani ayrılırken bana aşık olmayı denedim sana ama olmadı dediği aklıma gelmese bu çocuk bana aşık diye dolanırım ortalarda ama diyemiyorum işte.Aşık diyemem belki ama hayran ve kaybetmekten korkan biri diye tanımlayabilirim.Öncelikle ben denizle birlikte İstanbul manzarasına aşık bir insanım ve oteli iskelenin dibinden ayarlamış.Bu sayede gözlerim bayram etti.Ben kek poğaça filan yapmıştım ve kırıntısını bile bırakmadı.Sürekli ilerde de böyle yapacak mısın diye sordu?Yanımdan 1 saniye bile ayrılmadı ne istediysem hepsini itiraz etmeden yerine getirdi.Annesi beni çok merak ediyormuş fotoğraflarımı çekip durdu.Yazın yazlığa geldiğinde çekildiğimiz fotoğrafları da istedi benden.Belki bu yüzden aşık olduğu fikri aklımdan geçti istememişti şimdiye kadar.Hep dilindeydi uygulamamıştı.Dinlediğim müzikleri kendine gönderip aşkımın dinlediği müzikler diye klasör bile oluşturdu.Beni en şaşırtan yanı ise durduk yere kafamda sana nasıl evlenme teklifi edeceğimi kurdum demesiydi.Bunca zaman o kadar aramızda yüzük muhabbeti geçti ama hiç bi zaman bu kadar ciddi bi şekilde konuşmamıştık.Son sınıfta nişanlanırız okul bitince iş bulur evleniriz maksimum 1.5 sene nişanlı kalırız dedi.Aslında ona o kadar çok kırılmışım ki aklıma hemen sürpriz yapacağım diyorsun ama ya yine ayrılırsak dedim sadece.Güvenemiyorum sanırım artık masalda olmadığımı biliyorum sonuçta.O da sinirli bi şekilde söylerim o zaman dedi.Akşam rakı balık yaptık.Ne zamandır onunla yapmak istediğim bir şeydi bu.Odaya geldiğimizde içmeye devam ettik ve işte o zaman itiraflar bir bir dudaklarından döküldü.Odanın içinde şarkı söylemeye başladık ve bir andan sana karşı çok aptalca bir hata yaptım dedi.Anlamamazlığa vurup yok canım saçmalama nerden çıkardın bunu dedim.Öyle işte ama o hata akıllandırdı beni dedi.Yine durduk yere Ayna'nın Severek Ayrılanlar şarkısını 4-5 ay önce çok sık dinliyordum dedi.Yüzüm düştü o anda ama belli etmedim sadece baktım yüzüne.Sen uzaktayken anlatıyordu beni dedi.Ardından seni bir daha kaybetmeyi göze alamam dedi.O zaman kaybedecek bir şey yapma dedim.Sırf o anlamda söylemedim günden güne güzelleşiyorsun fark ettin mi hiç kız arkadaşın yok etrafta hep erkek erkeklerlesin.Kıskanıyorum seni birinin aklını çelmesinden korkuyorum biliyorum okulundaki erkeklerin nasıl olduğunu dedi.Ağzım açık kaldı bunları söylediğinde kıskandığını biliyordum fakat bu kadarını beklemiyordum.Yatakta sohbet ederken uyuya kalmışız.Y normalde sarılarak uyumayı sevmeyen biri.Yatarken içimden beni gerçekten seviyorsa gece sarılır diyerek kızsal triplerimi yaşadım kendi kendime.Gece bi ara uyandığımda dibime kadar gelmiş sarılmış.Hani filmlerde olur ya yüzleri birbirlerine dönüktür hatta burunları birbirlerine değer aynı öyleydik bizde.Aptal aptal sırıttım.Sabah olduğunda aklıma telefonuna bakmak geldi.Oysa ki benim en nefret ettiğim harekettir.Mesajlarını kendi gösteriyor zaten ama eski sevgilisinin numarasının olup olmadığını çok merak ediyordum.Baktığımda evet numarası vardı E.E. olarak yazılıydı(Adı ve soyadını kısaltarak yazdım).Yine üzmüştüm kendimi.Tuvaletteydi zaten çıktığında yüzüm hiç gülmedi.Benimde telefonumda Don Kişot'un numarası var ama ben Y'yi Don Kişot yüzünden bırakmamıştım ayrıyken de 1 kere telefonla konuşmuştuk sonrasında İngiltere'ye gitti zaten.Eve dönerken sormak istedim E.E arasa seni tekrar geri döner misin diye?Kalp atışlarım hızlanmıştı ama ağzımızın tadı bozulmasın diye sormadım zaten hayır diyecekti ve ben tatmin olmayacaktım verdiği cevaptan ya da mimiklerinden yalan söylediğini anlayıp vapurda kavga edecekti.İlk buluştuğumuzda sormayı planlıyorum.Sorarsam iyi mi yaparım kötü mü bilmiyorum ama en azından 15 dakikalığına o kızı düşünmemiş olurum.İtiraf etmeliyim ki paranoyaklık durumundayım ve böyle giderse o kızı sürekli düşündüğümden bi gün ayrılmak isteyebilirim...P.S:Yazının şarkısı da bu olsun.http://www.dailymotion.com/video/xbwprh_demir-demirkan-zaferlerim_music ilk defa bu sabah
huzurlu sakin kayıp ruhum
dün gece hayata seninle yeniden doğdum....
dün gece hayata seninle yeniden doğdum....
2/14/2011
Tanrım Neden Ben?????
Ayyy ayyy ayyyy!Allam naptım ben sana da beni bu kadar panik,irdeleyici ve kararsız bi insan olarak yarattın?Şimdi efendim ben uzun zamandır dövme yaptırmak istiyordum ama nereme ve ne yapacağımı bilmiyordum.En sonunda kafama yatan bir model buldum ve bacağıma yaptırmaya karar verdim ama gelin görün ki 2 haftadır gezmediğim dövmeci kalmadı.İyi ki zabıta filan olmayacağım yoksa denetlediğim yerlerin %90'ını kapatırdım.Yok x dövmecisindeki adamın elleri kirli gibi geldi yok y dövmecisindeki iğne uçları hiç değiştirilmemiş gibi diye diye haala yaptıramadım:( bu 1.olaydı.2. olayım ise Y'nin annesi ameliyat olacak ama daha tarihi belli değil nerede olacağı belli değil.Bense sabah akşam internette çiçekçi sitelerine bakmaktan meyve sepetlerine ağzımın suyunun akmasından oturup ders çalışamıyorum.Meyve sepetinde karar veriyorum sonra bir bakıyorum cennetten koparılmış çiçekler...Ha o cennetten koparılmış 440TL hastane masraflarını ödesem daha makbule geçer.Meyve sepeti alırsam hem gelen ziyaretçilere ikram eder.Bir de ilk tanışmamız olacak.Daha ne giysem de derdi olacak...Ben bunları düşünürken aklımda şimşekler çaktı.Ben kendi kendime gelin güvey oldum Y'nin mi teklif etmesi gerekiyor
yoksa benim mi?Ben söylesem ne diyeceğim?Neyse şu tarih belirlensin bakarım o zaman başımın çaresine ama bi an önce dövmeyi yaptırsam iyi olacak...
1/25/2011
"Seviyorsan Özgür Bırak Gitsin,Dönerse Senindir" Mi Gerçekten?
Bilmem kaç aydır yazmıyorum.İhmal ettim seni blog :( neler değişti hayatımda...Aslında değişmedi sadece Y ile barıştık.İçimin bir yarısı seni gerçekten seviyor diyor bi tarafı ise karamsar.Nasıl barıştığımıza gelince sabah kahvaltı için arkadaşımdan mesaj beklerken hiç ummadığım anda Y mesaj attı.Gözümü ne zaman kapatsam tatildeki halini görüyorum en kötüsünüde Taksime gittiğim zaman yaşıyorum her yerde sen varsın diye...Hemen cevap atmadım tabi ama içim içimi yiyordu tam o sırada tekrar mesaj attı 1 kere daha şans verir misin bana diye.Ben yine bir şey yazmadım.Tekrar mesaj attı bana saat ve yer söyle buluşalım diye yine sesimi çıkarmadım götümde hiç tavan yapmadı sadece ellerim titriyordu heyecandan.Sonra yine mesaj attı bi şey söyle istemiyorsan bende önüme bakabileyim dedi.Biliyorum ses çıkarmam için atmıştı son mesajını ve bende teslim oldum onu suçlar nitelikte mesajlar attım sonunda buluşmaya karar verdik.Buluşmaya giderken gördüğümde ne yapacağımı düşünüp durdum.Onu gördüğümde hiç bir şey yapmadım komutları kapatılmış robotlar gibi durdum öylece o sarıldı öptü bense Japonların robotlarına 1000 basar nitelikteydim.Arabaya bindik bu sürekli bir şeyler anlatıyor ama hiç birni duymuyordum.Duyduğum tek cümle bizim arabamız nasıl beğendin mi oldu?Dediğim tek şey biz diye bi şey yok oldu.İkimizde sustuk.Ortaköyde otoparkta boş yer arayıp durduk yol kenarında gördüklerimeyse ses çıkarmadım.Çünkü ayrılmadan öncede Ortaköydeydik ve sonsuza kadar onun olduğumu söylemişti sonsuzluğu yok ettiğim yerdi iyi anılarımız vardı sonu kötü biten istemiyordum orada olmak.Başka yere gittik soğukluğum aynıydı değişmemiştim.Eskiden güneş geldiğinde başımı omzuna yaslar öyle korurdum kendimi o gün güneşten kaçar gibi rahat ettiğim omuzlarından kaçtım.Aslında sarılmak istiyordum hakaretler eşliğinde ama durumum hapisanedeki insanlar gibiydi bir engel vardı.O an aklımdan çok şeyler geçiyordu bırakıp gitmek gibi.Yapmadım...Teslim olmuştum sonunda 1 ayın özlemi vardı fakat o kızından sarıldığını düşündükçe geri çekiyordum kendimi.En sonunda beklenen konuşmayı yaptık sarhoş olduğunu söyledi insanlar sarhoşken içindekileri söyler dedim sen nasıl düşünmek istersen düşün dedi sonra hemen tamam ayrılalım demem koymuş bende ne yapsaydımbiz sevgiliydik evli değil dedim ama en azından benden daha iyisini bulamazsın deseydin hem doğru söylemiş olurdun dedi bende hint kumaşı değilim dedim bizi tanıştıran arkadaşın attığı mesajda çok koymuş salaksın filan yazmıştı Y'de bana söylerken haklı kız dedi.Tam tartışmaya dönmüştük ki yoldan geçen çiçekçi kadından çiçek aldı affet bir daha böyle bi eşeklik yapmayacağım dedi söz mü yoksa bir daha dönüşü olmaz dedim söz dedi.Bakalım neler olacak...Şu an için bir problem yok hatta eskisinden daha iyi diyebilirim.1-2 defa bize gelmişti ben barıştığımız gün sen Taksime gittiğinde beni anımsıyorsun ama ben yatağa yattığımda yatağımdaki halini hatırlıyorum demiştim.Buna çok üzülmüş olacak ki bize gel diyip duruyordu 2-3 hafta önce onlara gittim bizde neler yaptıysa aynısını onlardada yaptı.Hatta dışarı çıktığında gittiği yerleri gösterdi elini tutmuyordum ve elini uzatıp tutmayacak mısın dedi.Annesi babası evde yoktu ama kardeşi onlarda olacağımı biliyordu ve evden çıkarken komşuları görüp halimi hatrımı sordu.Yeni aldığı şifreler ikimizin adından oluşuyor.Barıştıktan 2 hafta sonra sarılırken bana ayrıyken hiç kimsenin öpmesine izin verdin mi dedi hayır dedim sarılmasına dedi evet dedim kimdi dedim eski erkek arkadaşımdı dedim hani aşıktın dedi sen dedim hayır dedi hani aşık değildin dedim.İnanmadım ama o an buna inanmak istedim.Bu hafta birlikteyken tanımadığım numaradan mesaj geldi Pasifloraetkisi naber nasılsın diye cevap atmayacaksın belli erkek belki eski erkek arkadaşındır belki arıyor mu haala diyip durdu.Daha önce gözden kaçırdığım ayrıntıları yapmaya başladı ya da hep yapıyordu ama o kadar inanıyormuşumki sevgisine kanıtlayacak bir şeye ihtiyaç duymamışım kim bilir...Bunun gibi bir çok şey yapıyor artık seni seviyorum demediğim zamanlarda korkuyor mesela bir akşam tramvaya binecekken seni seviyorum demedin ama ben seni çok seviyorum diye arkamdan bağırdı filmlerde olur ya herkes dönüp oğlana bakar sonra merakla kıza dönüp bakarlar aynısı oldu...Şimdi içimdeki şüphelerle(ya da korku her ne haltsa)1 yıl 3 haftayı doldurduk umarım bir daha ayrılırsak aynı nedenle olmaz ve odama neti sonunda getirdiğime göre artık sık sık yazarım....
11/03/2010
9 Ay 8 Günlük Bir Ayrılığa Gebeymişim Ben
Uzun bi ara verdim.Artık İstanbuladayım okulumu değiştirdim yeni ortamlara uyum çabası ve 1 aydır boşluktayım.Mutluluğumu yazdığım yazılarım var ya unutun artık onları.Karşımdaki insanın olmadığını ya da bana bi duygu beslemediğini düşünün çünkü 9 aydır bana aşık olmaya çalışmış ama olamamış adi bi insanmış o.Bitti...Hayallerim,gülümsemelerim,bu şehirde yaşamaya çalıştığımız anılar hepsi bitti.Eski sevgilisi aramış(mhtemelen Y aradı maillerine bakarken biz başlamadan 3 ay önce attığı mailde İstanbul'a geçiş yaptığımda arasam kızar mısın yazıyordu).Omu unutamamış ve bana aşık olmaya çalışmış ama olamamış.Oysa ayrılmadan 4 gün önce buluşup Ortaköyden Bebek'e kadar sarılarak elele yürümüştük.Sürekli kokumu içine çekti öptü gözlerimin içine bakıp seni seviyorum dedi.Ayrılırken bile sımsıkı sarılıp sonsuza kadar benimsin unutma bunu sakın demişti.Ayrılmadan 1 saat önce aşkım diyordu.Bu kadar yalancıymış işte.Tanıştığımız yerde çok yalan söyler dediklerinde inanmamıştım,nefret ettiğim oda arkadaşım bile İstanbulda sevgilisi var onun için gitti dediyorlar dediklerinde o bana inandığım için kavga etmişti.Şimdi yaşadığım neydi bilmiyorum.Yazlığa kadar gelip ailemle tanıştı ya da içime her girdiğinde hiç mi sevmedi beni bilmiyorum.Kafamda onlarca soru var.Geçen haftasonu buluşcaktık ama buluşmayalım beni unut dedi.Siktirsin gitsin ordan sanki unutmak çok kolaymış gbi.Ayrıldıktan sonra bile mesajlar atıp seni istiyorum diyordu ne oldu böyle?Şimdi canım çok yanıyor.Haftasonu buluşsaydık soracağım tek soru beni gerçekten istiyor musun olacaktı ve gururumu ayaklar altına alıp barışacaktım.O kadar boşki şu an herşey İstanbulu onunla yaşayacaktım ben.Onun için kalktım geldim.Geldiğime bin pişmanım özgürlüğümü dostluklarımı bıraktım.Biliyorum benim salaklığım.Aslında ilk zamanlarda gördüğüm rüyalarda belliydi sonuzum.Bir süre hep o kızı gördüm rüyamda.Beynim düşüncelerim çok yorgun.ilk 1 hafta rüyamlarımda görüyordum en azından adı geçiyordu şimdi rüyalarımda bile terketti.İçmeden unutmaya çalışıyorum her sabah mutluymuşum gibi görünüyorum.Eskiden sevgili olmaya çalıştığım çocukla konuşuyorum ama buluşmaktan kaçınıyorum.Kadıköyde Taksimde o kadar anı yaşadık ki...İlk birlikteliğimiz Taksimdeydi 2 gün boyunca birlikte kalmıştık sarılıp uyumuştuk.Kadıköye gitmeye alıştım binbir zorlukla ama Taksm çok zor olacak oradada buluşamam oturur ağlarım.Odamda bile o kadar çok anı bıraktı ki...Geçen hafta Don Kişotla buluşacaktım İngiltereye gitti temelli.Sırf Y belki döner diye onunlada buluşmadım.9 ay boyunca öyle bir çıkarmışım ki erkekleri hayatımdan erkek gözüyle akıl verecek bi arkadaşım bile yok şuanda adam gibi.Benim ağlamama annemde ağlıyor.Ben ah etmedim ama gerçekten tanrı varsa ve ahlar tutuyorsa annemin ahı tutar o zaman.Şimdi biraz daha iyiyim toparladım kendimi fakat şimdi Y'nin onunla olması yakıyor canımı ,9 ayın sonunda ne olduğumuzu bilmemek ya da bir şarkıda eski zamanları anlatıyorsa tam hüzünlenirken sevmedi ki beni demek kahrediyor beni.
P.S:bu arada pazar günü aradı tam telefonu açıcakken kapattı mesaj attığımda aramışsın?diye hiçbir şey yazmadı ve bu masalda mutsuzlukla sonlandı.
P.S:bu arada pazar günü aradı tam telefonu açıcakken kapattı mesaj attığımda aramışsın?diye hiçbir şey yazmadı ve bu masalda mutsuzlukla sonlandı.
8/17/2010
Azmin Zaferi:)))
Bu aralar pek bi mutluyum.Çifte mutluluklar yaşıyorum.Paranoyak düşüncelerimi bu aralar raflara kaldırdım.Neden mi bu kadar mutluyum?1.Artık İstanbuldayımmmmmm :))) Evet her şeyle ve herkesle aramdaki mesafeleri kaldırdım hiç gitmemek üzere İstanbuldayım artık...
2.Y yazlığa geldi annemle tanıştı ailece yemek yedik.En önemliside anneme kanıtladım artık bazı şeyleri ve annemde pek bi sevdi :)
Şimdi ilk günden başlıyorum anlatmaya.
1.gün:Paranoyak düşüncelerim hortlamış bir vaziyette otogara beklemeye gittim.Gelen tüm otobüse gözümü diktim sanki otobüsün saatini bilmiyormuşum gibi.Evet beklediğim otobüs geldi ve içinden mutluluk kaynağım indi sıkıca sarıldım.Eşyalarını alıp sahile kahvaltı yapmaya gittik ama ben onu ısırırken karnım doymuştu bile.Sonra deniz kum ve güneşin tadını çıkarttık.Akşamda lunaparka gittik çocuklardan daha çok çocuk olduk waffle yerken kim daha temiz yiyecek diye yarışırken ilk günümüzü bitirmiştik bile.
2.gün:Sabah yine deniz kum ve güneş sefasını yaptık akşam büyük gündü çünkü bize yemeğe gelecekti.Mırıldandı bi ara gelmesem filan diye ama sonra kaçta geleyim hadi çıkalımda akşam için geç kalmayalım demeye başladı.Akşam için evde hazırlıklar yapılmaya başlanmıştı bile.Saat 9 gibi bize geldi.Belli etmesemde heyecanlıydım.Neden belli etmedim anlamadım gerçi.Sanki her sevgilimi annemle tanıştırıyordum.Babam İstanbulda olduğu için biraz daha rahattım.Biraz oturduktan sonra yemek yemeğe başladık.Tabi konu genelde benim ders çalışmayı sevmemem üzerineydi ama gıkımı çıkarmadım.Yemekten sonra başbaşa dışarı çıktık.En güzel kısımda burasıydı.Gece boyunca gözlerimizin içine bakıp şarkı söyledik dans ettik ilk defa gözlerine bakıp hep yanımda ol dedi bugünümüze ve yarınımıza kadeh kaldırırken bir bakmışım eve gelmişim bile.
3.gün:Babamın telefonuyla uyandım güne.Yola çıkıyorum diye aramış paniğe kapıldım çünkü babama nedense söylememiştim geleceğini.Annemle ne yapcaz diye düşünürken söylemeye karar verdik.Bu üstün görevi anneme vermiştim.Söyledi ve babam olumlu karşıladı annem hemen akşam yemeğe gelsin dedi.Yine deniz kum güneş üçlemesini yaptık ve söyledim akşam annem yine yemeğe bekliyor ama bu sefer babamda olacak diye.ÇEkindi olmaz filan demeye başladı.Bende sen bilirsin zorlayamam ama sevgilim olarak değil öncellikle arkadaşım olduğun için çağırıyorlr dedim bakarız dedi.Bunun cevabı tamam tamam demekti:)Kardeşimde yanımızdaydı arada başbaşa bıraktım ikisini.Akşam bize gelmeden 5 dakika öncesinden bir sürprizle karşılaştık;annemin yengesi ve oğlu gelmişti.Ah zavallı sevgilim bu onun için fazladan stres heyecan demekti.Onların yanında pek stres yapmadı ama babam geldiğinde annemle ikimize gitsem ben diyip durdu mutfakta neyse sonra o da alıştı :)Yemeklerimiz bittikten sonra dışarı çıktık.Bizi tanıştıran arkadaşımızı aradık.Tedirgin edici haberi verdi cuma sonuçlar açıklanıyormuş diye kısa bi gerginlikten sonra gülüşmelerle dolu telefon görüşmesi yaptık.O gülüşmeler taa ki beyinsiz bir kızın mesajıyla son buldu.İlk gün 15-20 dak bi kızla konuşmuştu bu o kızdı kapatmak bilmemişti yine aramıştı açmamıştı sonra mesaj attı niye açmıyorsun diye tabi ben göz ucuyla okuyordum mesajları.Kaldığı eve gitmiştik en romantik anımızda bir mesaj daha napıyorsun diye.Offladı puffladı ne oldu dedim anlattı.Kız bunla ilgilenmeye başlamış üstelik beni bile bile!!!Tatile gidelim uzaktan ilişki zor olur diyip duruyormuş Y gereken cevabı verdim(!) dedi ama bilemem.Sesimi çıkarmadım ama yüzümden belliydi bozulduğum anlamıştıda konuştuk hallettik gibi ama bakalım yazarken bile burun deliklerim büyüyüp içinden dumanlar çıkıyor.Tekrar olursa bu kadar kolay sessiz kalmam.Eve dönerkende artık sevgiliden öte olduğumuzu söyledi yüzümdeki kocaman bi sırıtmayla uyudum.
4.günümüzde bir şey olmadı çünkü sabah yola çıktı.Artık içim rahat en azından İstanbuldayım bu bile mutlu olmama yetiyor :)
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


