"Seviyorsan Özgür Bırak Gitsin,Dönerse Senindir" Mi Gerçekten?

Bilmem kaç aydır yazmıyorum.İhmal ettim seni blog :( neler değişti hayatımda...Aslında değişmedi sadece Y ile barıştık.İçimin bir yarısı seni gerçekten seviyor diyor bi tarafı ise karamsar.Nasıl barıştığımıza gelince sabah kahvaltı için arkadaşımdan mesaj beklerken hiç ummadığım anda Y mesaj attı.Gözümü ne zaman kapatsam tatildeki halini görüyorum en kötüsünüde Taksime gittiğim zaman yaşıyorum her yerde sen varsın diye...Hemen cevap atmadım tabi ama içim içimi yiyordu tam o sırada tekrar mesaj attı 1 kere daha şans verir misin bana diye.Ben yine bir şey yazmadım.Tekrar mesaj attı bana saat ve yer söyle buluşalım diye yine sesimi çıkarmadım götümde hiç tavan yapmadı sadece ellerim titriyordu heyecandan.Sonra yine mesaj attı bi şey söyle istemiyorsan bende önüme bakabileyim dedi.Biliyorum ses çıkarmam için atmıştı son mesajını ve bende teslim oldum onu suçlar nitelikte mesajlar attım sonunda buluşmaya karar verdik.Buluşmaya giderken gördüğümde ne yapacağımı düşünüp durdum.Onu gördüğümde hiç bir şey yapmadım komutları kapatılmış robotlar gibi durdum öylece o sarıldı öptü bense Japonların robotlarına 1000 basar nitelikteydim.Arabaya bindik bu sürekli bir şeyler anlatıyor ama hiç birni duymuyordum.Duyduğum tek cümle bizim arabamız nasıl beğendin mi oldu?Dediğim tek şey biz diye bi şey yok oldu.İkimizde sustuk.Ortaköyde otoparkta boş yer arayıp durduk yol kenarında gördüklerimeyse ses çıkarmadım.Çünkü ayrılmadan öncede Ortaköydeydik ve sonsuza kadar onun olduğumu söylemişti sonsuzluğu yok ettiğim yerdi iyi anılarımız vardı sonu kötü biten istemiyordum orada olmak.Başka yere gittik soğukluğum aynıydı değişmemiştim.Eskiden güneş geldiğinde başımı omzuna yaslar öyle korurdum kendimi o gün güneşten kaçar gibi rahat ettiğim omuzlarından kaçtım.Aslında sarılmak istiyordum hakaretler eşliğinde ama durumum hapisanedeki insanlar gibiydi bir engel vardı.O an aklımdan çok şeyler geçiyordu bırakıp gitmek gibi.Yapmadım...Teslim olmuştum sonunda 1 ayın özlemi vardı fakat o kızından sarıldığını düşündükçe geri çekiyordum kendimi.En sonunda beklenen konuşmayı yaptık sarhoş olduğunu söyledi insanlar sarhoşken içindekileri söyler dedim sen nasıl düşünmek istersen düşün dedi sonra hemen tamam ayrılalım demem koymuş bende ne yapsaydım
biz sevgiliydik evli değil dedim ama en azından benden daha iyisini bulamazsın deseydin hem doğru söylemiş olurdun dedi bende hint kumaşı değilim dedim bizi tanıştıran arkadaşın attığı mesajda çok koymuş salaksın filan yazmıştı Y'de bana söylerken haklı kız dedi.Tam tartışmaya dönmüştük ki yoldan geçen çiçekçi kadından çiçek aldı affet bir daha böyle bi eşeklik yapmayacağım dedi söz mü yoksa bir daha dönüşü olmaz dedim söz dedi.Bakalım neler olacak...Şu an için bir problem yok hatta eskisinden daha iyi diyebilirim.1-2 defa bize gelmişti ben barıştığımız gün sen Taksime gittiğinde beni anımsıyorsun ama ben yatağa yattığımda yatağımdaki halini hatırlıyorum demiştim.Buna çok üzülmüş olacak ki bize gel diyip duruyordu 2-3 hafta önce onlara gittim bizde neler yaptıysa aynısını onlardada yaptı.Hatta dışarı çıktığında gittiği yerleri gösterdi elini tutmuyordum ve elini uzatıp tutmayacak mısın dedi.Annesi babası evde yoktu ama kardeşi onlarda olacağımı biliyordu ve evden çıkarken komşuları görüp halimi hatrımı sordu.Yeni aldığı şifreler ikimizin adından oluşuyor.Barıştıktan 2 hafta sonra sarılırken bana ayrıyken hiç kimsenin öpmesine izin verdin mi dedi hayır dedim sarılmasına dedi evet dedim kimdi dedim eski erkek arkadaşımdı dedim hani aşıktın dedi sen dedim hayır dedi hani aşık değildin dedim.İnanmadım ama o an buna inanmak istedim.Bu hafta birlikteyken tanımadığım numaradan mesaj geldi Pasifloraetkisi naber nasılsın diye cevap atmayacaksın belli erkek belki eski erkek arkadaşındır belki arıyor mu haala diyip durdu.Daha önce gözden kaçırdığım ayrıntıları yapmaya başladı ya da hep yapıyordu ama o kadar inanıyormuşumki sevgisine kanıtlayacak bir şeye ihtiyaç duymamışım kim bilir...Bunun gibi bir çok şey yapıyor artık seni seviyorum demediğim zamanlarda korkuyor mesela bir akşam tramvaya binecekken seni seviyorum demedin ama ben seni çok seviyorum diye arkamdan bağırdı filmlerde olur ya herkes dönüp oğlana bakar sonra merakla kıza dönüp bakarlar aynısı oldu...Şimdi içimdeki şüphelerle(ya da korku her ne haltsa)1 yıl 3 haftayı doldurduk umarım bir daha ayrılırsak aynı nedenle olmaz ve odama neti sonunda getirdiğime göre artık sık sık yazarım....

9 Ay 8 Günlük Bir Ayrılığa Gebeymişim Ben

Uzun bi ara verdim.Artık İstanbuladayım okulumu değiştirdim yeni ortamlara uyum çabası ve 1 aydır boşluktayım.Mutluluğumu yazdığım yazılarım var ya unutun artık onları.Karşımdaki insanın olmadığını ya da bana bi duygu beslemediğini düşünün çünkü 9 aydır bana aşık olmaya çalışmış ama olamamış adi bi insanmış o.Bitti...Hayallerim,gülümsemelerim,bu şehirde yaşamaya çalıştığımız anılar hepsi bitti.Eski sevgilisi aramış(mhtemelen Y aradı maillerine bakarken biz başlamadan 3 ay önce attığı mailde İstanbul'a geçiş yaptığımda arasam kızar mısın yazıyordu).Omu unutamamış ve bana aşık olmaya çalışmış ama olamamış.Oysa ayrılmadan 4 gün önce buluşup Ortaköyden Bebek'e kadar sarılarak elele yürümüştük.Sürekli kokumu içine çekti öptü gözlerimin içine bakıp seni seviyorum dedi.Ayrılırken bile sımsıkı sarılıp sonsuza kadar benimsin unutma bunu sakın demişti.Ayrılmadan 1 saat önce aşkım diyordu.Bu kadar yalancıymış işte.Tanıştığımız yerde çok yalan söyler dediklerinde inanmamıştım,nefret ettiğim oda arkadaşım bile İstanbulda sevgilisi var onun için gitti dediyorlar dediklerinde o bana inandığım için kavga etmişti.Şimdi yaşadığım neydi bilmiyorum.Yazlığa kadar gelip ailemle tanıştı ya da içime her girdiğinde hiç mi sevmedi beni bilmiyorum.Kafamda onlarca soru var.Geçen haftasonu buluşcaktık ama buluşmayalım beni unut dedi.Siktirsin gitsin ordan sanki unutmak çok kolaymış gbi.Ayrıldıktan sonra bile mesajlar atıp seni istiyorum diyordu ne oldu böyle?Şimdi canım çok yanıyor.Haftasonu buluşsaydık soracağım tek soru beni gerçekten istiyor musun olacaktı ve gururumu ayaklar altına alıp barışacaktım.O kadar boşki şu an herşey İstanbulu onunla yaşayacaktım ben.Onun için kalktım geldim.Geldiğime bin pişmanım özgürlüğümü dostluklarımı bıraktım.Biliyorum benim salaklığım.Aslında ilk zamanlarda gördüğüm rüyalarda belliydi sonuzum.Bir süre hep o kızı gördüm rüyamda.Beynim düşüncelerim çok yorgun.ilk 1 hafta rüyamlarımda görüyordum en azından adı geçiyordu şimdi rüyalarımda bile terketti.İçmeden unutmaya çalışıyorum her sabah mutluymuşum gibi görünüyorum.Eskiden sevgili olmaya çalıştığım çocukla konuşuyorum ama buluşmaktan kaçınıyorum.Kadıköyde Taksimde o kadar anı yaşadık ki...İlk birlikteliğimiz Taksimdeydi 2 gün boyunca birlikte kalmıştık sarılıp uyumuştuk.Kadıköye gitmeye alıştım binbir zorlukla ama Taksm çok zor olacak oradada buluşamam oturur ağlarım.Odamda bile o kadar çok anı bıraktı ki...Geçen hafta Don Kişotla buluşacaktım İngiltereye gitti temelli.Sırf Y belki döner diye onunlada buluşmadım.9 ay boyunca öyle bir çıkarmışım ki erkekleri hayatımdan erkek gözüyle akıl verecek bi arkadaşım bile yok şuanda adam gibi.Benim ağlamama annemde ağlıyor.Ben ah etmedim ama gerçekten tanrı varsa ve ahlar tutuyorsa annemin ahı tutar o zaman.Şimdi biraz daha iyiyim toparladım kendimi fakat şimdi Y'nin onunla olması yakıyor canımı ,9 ayın sonunda ne olduğumuzu bilmemek ya da bir şarkıda eski zamanları anlatıyorsa tam hüzünlenirken sevmedi ki beni demek kahrediyor beni.
P.S:bu arada pazar günü aradı tam telefonu açıcakken kapattı mesaj attığımda aramışsın?diye hiçbir şey yazmadı ve bu masalda mutsuzlukla sonlandı.

Azmin Zaferi:)))

Bu aralar pek bi mutluyum.Çifte mutluluklar yaşıyorum.Paranoyak düşüncelerimi bu aralar raflara kaldırdım.Neden mi bu kadar mutluyum?
1.Artık İstanbuldayımmmmmm :))) Evet her şeyle ve herkesle aramdaki mesafeleri kaldırdım hiç gitmemek üzere İstanbuldayım artık...
2.Y yazlığa geldi annemle tanıştı ailece yemek yedik.En önemliside anneme kanıtladım artık bazı şeyleri ve annemde pek bi sevdi :)
Şimdi ilk günden başlıyorum anlatmaya.
1.gün:Paranoyak düşüncelerim hortlamış bir vaziyette otogara beklemeye gittim.Gelen tüm otobüse gözümü diktim sanki otobüsün saatini bilmiyormuşum gibi.Evet beklediğim otobüs geldi ve içinden mutluluk kaynağım indi sıkıca sarıldım.Eşyalarını alıp sahile kahvaltı yapmaya gittik ama ben onu ısırırken karnım doymuştu bile.Sonra deniz kum ve güneşin tadını çıkarttık.Akşamda lunaparka gittik çocuklardan daha çok çocuk olduk waffle yerken kim daha temiz yiyecek diye yarışırken ilk günümüzü bitirmiştik bile.
2.gün:Sabah yine deniz kum ve güneş sefasını yaptık akşam büyük gündü çünkü bize yemeğe gelecekti.Mırıldandı bi ara gelmesem filan diye ama sonra kaçta geleyim hadi çıkalımda akşam için geç kalmayalım demeye başladı.Akşam için evde hazırlıklar yapılmaya başlanmıştı bile.Saat 9 gibi bize geldi.Belli etmesemde heyecanlıydım.Neden belli etmedim anlamadım gerçi.Sanki her sevgilimi annemle tanıştırıyordum.Babam İstanbulda olduğu için biraz daha rahattım.Biraz oturduktan sonra yemek yemeğe başladık.Tabi konu genelde benim ders çalışmayı sevmemem üzerineydi ama gıkımı çıkarmadım.Yemekten sonra başbaşa dışarı çıktık.En güzel kısımda burasıydı.Gece boyunca gözlerimizin içine bakıp şarkı söyledik dans ettik ilk defa gözlerine bakıp hep yanımda ol dedi bugünümüze ve yarınımıza kadeh kaldırırken bir bakmışım eve gelmişim bile.
3.gün:Babamın telefonuyla uyandım güne.Yola çıkıyorum diye aramış paniğe kapıldım çünkü babama nedense söylememiştim geleceğini.Annemle ne yapcaz diye düşünürken söylemeye karar verdik.Bu üstün görevi anneme vermiştim.Söyledi ve babam olumlu karşıladı annem hemen akşam yemeğe gelsin dedi.Yine deniz kum güneş üçlemesini yaptık ve söyledim akşam annem yine yemeğe bekliyor ama bu sefer babamda olacak diye.ÇEkindi olmaz filan demeye başladı.Bende sen bilirsin zorlayamam ama sevgilim olarak değil öncellikle arkadaşım olduğun için çağırıyorlr dedim bakarız dedi.Bunun cevabı tamam tamam demekti:)Kardeşimde yanımızdaydı arada başbaşa bıraktım ikisini.Akşam bize gelmeden 5 dakika öncesinden bir sürprizle karşılaştık;annemin yengesi ve oğlu gelmişti.Ah zavallı sevgilim bu onun için fazladan stres heyecan demekti.Onların yanında pek stres yapmadı ama babam geldiğinde annemle ikimize gitsem ben diyip durdu mutfakta neyse sonra o da alıştı :)Yemeklerimiz bittikten sonra dışarı çıktık.Bizi tanıştıran arkadaşımızı aradık.Tedirgin edici haberi verdi cuma sonuçlar açıklanıyormuş diye kısa bi gerginlikten sonra gülüşmelerle dolu telefon görüşmesi yaptık.O gülüşmeler taa ki beyinsiz bir kızın mesajıyla son buldu.İlk gün 15-20 dak bi kızla konuşmuştu bu o kızdı kapatmak bilmemişti yine aramıştı açmamıştı sonra mesaj attı niye açmıyorsun diye tabi ben göz ucuyla okuyordum mesajları.Kaldığı eve gitmiştik en romantik anımızda bir mesaj daha napıyorsun diye.Offladı puffladı ne oldu dedim anlattı.Kız bunla ilgilenmeye başlamış üstelik beni bile bile!!!Tatile gidelim uzaktan ilişki zor olur diyip duruyormuş Y gereken cevabı verdim(!) dedi ama bilemem.Sesimi çıkarmadım ama yüzümden belliydi bozulduğum anlamıştıda konuştuk hallettik gibi ama bakalım yazarken bile burun deliklerim büyüyüp içinden dumanlar çıkıyor.Tekrar olursa bu kadar kolay sessiz kalmam.Eve dönerkende artık sevgiliden öte olduğumuzu söyledi yüzümdeki kocaman bi sırıtmayla uyudum.
4.günümüzde bir şey olmadı çünkü sabah yola çıktı.Artık içim rahat en azından İstanbuldayım bu bile mutlu olmama yetiyor :)

Anneme Karşı Mücadele:Kazanmama Az Kaldı

Olmayan sorunumuzda hal oldu.Ptesi yeni telefon aldı kendine yine eskisi gibi olduk veöyle bi zamanda aldı ki ağlama krizlerinden kurtardı beni.Pazar günü hiç konuşmadık gece msn'e bile girmedi saatlerce beklemiştim üstelik.Pztesi sabah yine aynı şekilde sinirlerimde gerilmişti iyicene annemle kavga ettik ve markete giderken nasıl ağlıyorum...Eve dinerken toparladım kendimi.Miafir gelecekti herşeyi hazırladı annemle televizyon seyrediyoruz bi anda Y canımı sıkmaya başladı bi yerden telefon bulup mesaj atamaz mı demeye başladı annem.O da huzursuzluğumun farkındaydı ve bunu demesinden korkuyordum.Kafamı bi şey demeden çevirdim ve ağlamaya başladım.Ne oldu dedi annem bende bu durumu hiç sevmedim ayrı gibi hiç konuşmuyoruz nerede ne yaptığını bilmiyorum hay demez olaydım başladı erkekler böyle bak kuzenine 9 yıllık sevgilisi bırakıverdi kızcağızı neyseki şanslıymışta 1 sene sonra evleniverdi demeye.Sesimi çıkaramadım savunabilecek durumum yoktu bana göre.Neyse misafirler geldi burnumu çeke çeke açtım kapıyı 10-15 dak sonra telefonuma bakayım dedim bi baktım mesaj hem de sevgilimden sırıtarak annemi odaya çağırıp al bak mesaj atmış dedim nispet yaparcasına.Evet annemle çok yakınız birbirimize ama şu kuzenimin 9 yıllık sevgilisini örnek vermese olmaz salona geçerkende sevgilimin mesaj atmasının gururunu taşıyordum anneme karşı.Vee şimdi annemin inanmadığı bir şeyi daha kanıtlamaya adım atıyoruz haftaya bizim yazlığa gelecek hem de en az 3 gün kalacak.Tabi bizim evde değil ama olsun.En azından anneme karşı bir şey daha kanıtlamış olacağız :)

Geçmişten Gelen Aldatılma Korkusu

Paranoyak mıyım neyim bilmiyorum.Bildiğim tek şey geçmişimden nefret etmek!5 ilişkim oldu 3ünde de aldatıldım ve 3ündede mesafeler vardı arada.Arayıp sormamalar ve sonuç hüsran...Üstelik biri 6 yıllık ilişkimdi.Evet 6 yıl uzaktan iyi yürüttük belkide ama çocuk denilebilecek yaştaydık ergenliğede girince cinselliğin zevkli apıları açıldı karşısında...İlk aldatılmamdı ve duygusalda değil tek geceye sığdırılan onlarca hücrenin serbest dolaştığı bi aldatılmaydı.Aramızda cinsellile ilgili bir şey geçmemişti zaten mesafe vardı arada...Diğeri duygusal yöndeydi.Arada mesafe vardıyine farklı şehirlerde okuyorduk.23 nisanda yanına gidecektim ve gitmeme 1 hafta kala garipli hissettim nerede kalacağım dediğimde ayarlarız deyip geçiyordu.Bir sabah Facebook'u açtığımda başkasıyla ilişkisi olduğunu öğrendim.Sadece yeni ilişkinde mutluluklar dedim o da sağolasın pasifloraetkisi dedi.Yüzsüzlüğe vurdu işi.200 milyona aldığım bilet yandı uçağım olduğu saatte bende körkütük sarhoş oldum.3.aldatılmam Don Kişottu...Cinselliğimi yaşadığım ilk erkekti.Aramızda 8 yaş fark vardı.Yabancıydı...Aslında hiç tipim olmayan birisydi sarışın renkli gözlüydü.Hep o cinsler soğuk gelmiştir bana.Sayısını hesaplayamadığım yabancı kızlarla aldatıldım.Başlarda kırılıyordu ama her iki türlü aldatılmayı görünce alışmıştım.Don Kişotlada aramızda mesafe vardı.Başlarda güzeldi her şey ama zamanla aramalar sormalar msnde yazmalar azalmaya başladı.Sonunda bir şey demeden koptu her şey ve Çinli midir Japon mudur ırkını çözemediğim bi kızla gördüm fotoğrafını...Şimdi ise Y'nin telefonunun bozuk olması hiç içim almıyor.Öğrenilmiş bi korku yaşıyorum ve aldatılacakmışım gibi geliyor.Haftasonu alacak telefon akşamları msnde konuşuyoruz hatta gün içinde çevrimdışıyken bile yazıyor  fakat o telefonun çalmaması...Belki gözle görülür bir şey yok ama her gece iyi geceler diyerek yatar her sabah günaydın diyerek uyanırdık.6.5 ay bu hep böyle oldu.Şimdi ise bazen ben çıkıyorum demeden bile çıkıyor.Ayrılık provası gibi geliyor...Bunları okusa kızar aslında.Sen bana güvenmiyor musun,elimden geldiğince msnden yazıyorum diye.Haklıda aslında ama dedim ya öğrenilmiş korku yaşıyorum...Neyse artık hep buluşmak için gün sayacak değiliz ya bu seferde telefon alması için gün sayarım...

Tuhafım Bugün

İstanbul'a dönüş,tatil hazırlıkları derken yazamadım.Öncellikle sınav sonucum iyi geldi İstanbula geliyorum gibi :)Y ile güzel şeyler oldu.Babasının yanında işe başladı bende tatile gittiğim için ilk hafta 1 gün buluşabildik.Sonrasında yine araya mesafeler girdi.Bu pztesi tekrar İstanbul'a geldim buluşmak için.Evdede kimse olmadığı için bize geldik ve bu 2 gün boyunca daha çok alıştım.Yemekler yaptım,beraber koltukta uzanarak film izledik her zamankinden farklıydı bu sefer.Yatağıma kokusu sinmiş...Giderken içim burkuldu balkondan izledim dolmuşa bindiğindede dolmuş gözden kaybolana kadar baktım...Dün telefonu bozulmuş ve ben bu işi hiç sevmedim.Sanki ayrılmışız gibi 2 dakikada bir telefonuma mesaj gelmiyor içim bi tuhaf oldu.Zaten pms dönemindeyim ağlayıp duruyorum.Aramızda hiç kötü şeylerde geçmedi.Yanımdan hiç gitmek istemedi ama geçmişin izleri var bi yerlerimde.Yeniden kırılmaktan korkuyorum.Çünkü kimse daha önce beni böyle sevmedi böyle şeyler yaşamadım.Teknoloji bu kadar hayatımıza girmek mi zorundaydı?Biraz önce msn'deydi yazdım cevap vermedi çalıştığı için sonra çıktı filan daha kötü oldum.Çabuk yapılsa şu telefon bari!Bu arada yarın yine tatile gidiyorum ama 1-2 hafta sonra Y yazlığa gelecek.Hemen geçsin zaman ve artık yeter girmesin aramıza mesafeler:(

MUTLUYUMMMMMMMM!!!!

Evetttt 2 gündür LYS derdiyle uğraşıyorum.Adım adım yaklaşıyorum sona.LYS-1 pek iyi geçmedi hatta çok kötü bile diyebilirim ama LYS-4te 90 soruda sadece 10 yanlışım var:D Geriye bir tek LYS-3 sınavım kaldı o da iyi geçerse gitmeye hiç bu kadar yakın olmamıştım.Bu haberi sizinle paylaşmak istedim.Hee haziran prof'u mu ona giremedim ama şu an takmıyorum bunu:)
P.S:ÖSYM başkanı CNN Türkte ilk defa sevindirici bir haber paylaştı.Artık tercihler 24ten 30'a çıkartıldı ve kontenjan sayısı %7.6 civarında arttırılmış bu senede sınava giren yaklaşık 550.000 aday varmış.Eeee belki de şu adada son 8 günümdür belki:D:D